■ انتخاب عنوان با شما بخش عمومی

هر کجا هستم باشم، دل خوش مال من است

کاشکی هم سلول بودند !

تا شقایق هست زندگی باید کرد

عکس زیبایی‌ست؛
سپاس.

اما جسارتاً باید بگویم که به نظر من، صحنه‌آرایی و ساختگی‌ست.
چون در بازی شطرنج، دو حریف مهره‌هایشان را به‌نوبت حرکت می‌دهند و بسیار بعید است دست‌های دو حریف، هم‌زمان و با حالتی همانند آنچه در این نما ثبت شده، روی صفحه رویت شوند.
این هم که یکی از دست‌ها سپید و دیگری سیاه است، به نوعی تأییدکننده‌ی آن است که عکاس، اجزای صحنه را آن‌گونه که می‌خواسته و تأثیرگذارتر می‌پنداشته، در قاب تصویرش در کنار هم «چیده است».
عکاس محترم قصد داشته با جعل حال‌وهوای عکس‌های مستند، یک ملودرام احساسات‌برانگیز «بسازد»، که قصدش را هم عملی کرده است.

مسلمه که ساختگیه
کدوم زندانی اجازه همچین کاری رو میده؟

مرسی..هدف هرچی بوده کلیت کار مفهوم جالبی داره.

دوستان گرامی:
خواهشمنداست با علم به اینکه این تصویر ساختگی است نظر بدهید.(عنوان پیشنهادی ارائه نمائید)

جناب آقای مهندس افتخاری، همکار ارجمندم،
کوشش شما برای آن که مخاطبان را به اندیشیدن وادارید، یا آن‌ها را ترغیب کنید که برای بیان مفاهیم در قالب واژه‌ها، قدری در دایره‌ی واژگان خودشان جست‌وجو کنند، درخور سپاس است؛
اما حتماً خودتان هم در جایگاهِ یک دوستدار هنر عکاسی و یک مهندس اهل اندیشه‌ورزی، با این دیدگاه آشنا هستید که معتقد است : اصولاً چرا باید بکوشیم مفاهیم گسترده‌ای را که یک عکس، یا یک نقاشی، یا هر اثر تجسمی و تصویریِ دیگر دربردارند، با کلمه‌ها محدود و در بند کنیم!؟

به قول «لویس هاین»، عکاس نام‌دار، «اگر می‌توانستم ماجرا را در قالب کلمات بگویم، دیگر نیازی نبود که دوربین را با خود به این سو و آن سو بکشم.»

پیشنهاد می‌کنم دوستان از وبگاه «لذت تصویر» (وب‌سایت شخصی علی صارمی در زمینه‌ی هنر عکاسی) در این نشانی دیدن فرمایند :

www.blog.ali-saremi.com

جناب فیلا همانطور که با نظرتان موافق هستم,اما این احتمال هم میتواند وجود داشته باشد که جناب افتخاری از این پرسش و جمع بندی نظرات می خواهند به نتیجه ای برسند....

درست می‌فرمایید خانم علیشاهی؛
این که دوست و همکار ارجمندمان، آقای مهندس افتخاری قصد دارند از جمع‌بندیِ دیدگاه‌ها و پاسخ‌ها به نتیجه‌ای برسند، نه تنها یک احتمال، که یک امر قطعی و بدیهی‌ست. دو ـ سه سطر آغازین کامنتِ پیشین من در همین صفحه، و سپاسگزاریِ من از ایشان نیز ناظر بر همین نکته است.

آنچه هم در دنباله‌ی کامنت قبلی گفتم، تنها یادآوریِ یک دیدگاهِ پراهمیت و پرهوادار در زمینه‌ی برهم‌کنش هنرهای تجسمی با هنرهای نوشتاری و روزنامه‌نگاری بود؛ که در راستای تضارب آرا و طرح دیدگاه‌های گوناگون ـ که بنیادی‌ترین کارکرد چنین شبکه‌هایی‌ست ـ ابراز و اظهار شد.

از همین رو، بر پایه‌ی نخستین کامنتِ من در این صفحه، آقای مهندس افتخاری برای جمع‌بندیِ دیدگاه‌ها می‌توانند عنوان پیشنهادی من برای این عکس را «دروغ خوش‌ساختِ آقای عکاس» در نظر بگیرند.